Volkswagen ID.3: de elektrische Golf die eindelijk zichzelf werd

De ID.3 ziet er op papier uit als een doorsnee hatchback, maar in het echt heeft hij een eigen gezicht. De korte overhangen, het hoge dak en de 18- of 19-inch wielen die tot in de hoeken staan, geven hem een gedrongen, bijna stoere uitstraling. Het is geen schoonheid, maar wel een auto die je overal herkent als een EV. Aan de voorkant is er geen grille, gewoon een glad neusje met slimme LED-ogen. De proporties zijn typisch EV: wielen ver naar voren, een korte motorkap en een cabine die naar achteren is geschoven. Daardoor oogt hij compacter dan zijn 4,26 meter lengte doet vermoeden, maar dat is een voordeel bij het parkeren.

Stap je in, dan valt op dat het interieur ruimtelijk aanvoelt door het hoge dak en de lage zit. Het dashboard is minimalistisch met een klein digitaal display en een losstaand touchscreen. Het geheel oogt fris en modern, maar de harde kunststoffen op het dashboard en de deuren zijn een duidelijke concessie aan de kosten. De afwerking is netjes, maar niet premium. Voor wie overstapt van een Golf is dit een stap terug in materiaalkeuze, maar de ruimte en het gevoel van lichtheid compenseren veel.

De ID.3 is geen auto die je uitdaagt om hard te rijden, maar dat hoeft ook niet. Het onderstel is comfortabel afgestemd, wat je vooral op slechte wegen merkt: hobbels worden vakkundig weggefilterd, zonder dat de auto overhelt in bochten. De achterwielaandrijving geeft de auto een neutraal weggedrag, en met 204 pk en 310 Nm is er genoeg kracht om vlot mee te komen in het verkeer. De acceleratie van 0-100 in 7,3 seconden is niet wereldschokkend, maar voelt in de praktijk pittig aan, vooral omdat het koppel direct beschikbaar is.

De besturing is licht en tamelijk direct, maar mist gevoel. Op de snelweg is de ID.3 stabiel en stil, al is het windgeruis bij hogere snelheden iets meer aanwezig dan in een moderne Golf. De remmen zijn goed doseerbaar, maar de overgang tussen regeneratief remmen en de mechanische remmen is niet altijd even soepel. In de stad is de ID.3 wendbaar dankzij de korte wielbasis en de goede draaicirkel. Het is een auto die je vertrouwen geeft, niet eentje die je adrenaline laat stijgen.

Het motoraanbod van de ID.3 bestaat uit drie batterijgroottes (45, 58 en 77 kWh) met vermogens variërend van 145 tot 204 pk. De instapversie met 145 pk is voldoende voor stadsgebruik, maar op de snelweg moet je geduld hebben. De 204 pk-versie, die wij als representatief beschouwen, is de beste keuze: hij levert 310 Nm koppel en accelereert in 7,3 seconden naar 100 km/u. Dat is vergelijkbaar met een gemiddelde 1.5 TSI Golf, maar dan zonder vertraging van een versnellingsbak.

De elektromotor is stil en trekt vloeiend op tot een topsnelheid die, in vergelijking met andere EV's, aan de lage kant is. Dat is niet erg, want de ID.3 is niet gemaakt voor topsnelheden van 200 km/u, maar voor efficiënt rijden. De achterwielaandrijving is een slimme keuze: het verbetert de wegligging bij acceleratie en zorgt voor een kleinere draaicirkel. De enige versnellingsbak is een vaste overbrenging, wat logisch is voor een EV, maar het betekent ook dat je geen 'gevoel' van schakelen hebt. Voor de meeste kopers is dat prima.

De stoelen van de ID.3 zijn verrassend comfortabel, met een goede zijdelingse steun en een lange zitting die je benen ondersteunt. Ze zijn niet elektrisch verstelbaar, maar handmatig is prima. De vering is aan de zachte kant, wat zorgt voor een rustige rit op de snelweg. Op de snelweg is de auto stabiel en stil, al is het windgeruis bij hogere snelheden iets meer aanwezig dan in een moderne Golf. Dat is een minpunt voor wie veel kilometers op de Duitse Autobahn maakt.

De stoelen zijn voorzien van een massagefunctie, maar die is zo subtiel dat je je afvraagt of het een grap is. De klimaatregeling is effectief, maar het bedieningsscherm is niet altijd even intuïtief. De ID.3 is een uitstekende auto voor lange ritten, maar alleen als je niet te veel bagage meeneemt. De achterbank is ruim voor twee volwassenen, maar drie wordt krap. Het hoge dak zorgt voor een uitstekende hoofdruimte, ook achterin.

Het interieur van de ID.3 is minimalistisch en functioneel, maar niet zonder eigenaardigheden. Het kleine digitale instrumentenpaneel is geïntegreerd in het dashboard en toont alleen de essentiële informatie. Het grote touchscreen van 10 of 12 inch is helder en reageert vlot, maar de menustructuur is soms onlogisch. Fysieke knoppen zijn er nauwelijks, wat wennen is voor wie uit een oudere auto komt. De bediening van de ramen zit op een vreemde plek: de knoppen voor de achterportieren zijn vervangen door een touchknop die je moet indrukken om te schakelen tussen voor en achter. Dat is een klassiek geval van 'oplossing voor een probleem dat niet bestond'.

De materialen zijn wisselend: het bovenste deel van het dashboard is zacht, maar de deurpanelen en de middenconsole zijn hard plastic. De afwerking is degelijk, maar niet premium. Er zijn gelukkig wel slimme opbergvakken, zoals een grote lade onder de middenarmsteun en een vak voor je telefoon met draadloos opladen. Het interieur is ruim en licht, maar de kwaliteit van de materialen is een duidelijke stap terug ten opzichte van de Golf, wat opvallend is voor een auto die ooit de 'Golf van de toekomst' moest zijn.

De kofferbak van de ID.3 is met 385 liter een van de grootste teleurstellingen van deze auto. Dat is minder dan een Ford Focus en zelfs minder dan een Volkswagen Golf. De laaddrempel is hoog en de opening is smal, waardoor het laden van grote dozen een uitdaging is. De achterbank kan in delen neergeklapt worden, maar dan krijg je een hoge laadvloer en geen vlakke laadruimte. Voor een auto die zo ruim van binnen is, is het een gemiste kans.

Aan de binnenkant is er gelukkig veel ruimte voor passagiers: de achterbank biedt veel beenruimte en het hoge dak zorgt voor een ruimtelijk gevoel. De instap is hoog maar niet te hoog, wat handig is voor ouderen. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren wordt het belemmerd door de dikke C-stijlen en het kleine achterraam. Parkeren is dankzij de achtercamera en sensoren prima, maar het zou beter zijn als de camera standaard was, want die is optioneel.

De ID.3 is de eerste Volkswagen die gebouwd is op het MEB-platform, en dat is te merken aan de technologie. Het infotainmentsysteem is sterk verbeterd ten opzichte van de eerste modellen uit 2020, maar nog steeds niet zo vloeiend als dat van Tesla of Polestar. De software-updates over-the-air zijn een pluspunt, maar de implementatie is niet altijd even soepel. De spraakbesturing is een van de slechtste die we in een moderne auto hebben meegemaakt: het begrijpt zelden wat je bedoelt en reageert traag.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid, maar niet altijd even subtiel. De adaptieve cruisecontrol werkt goed op de snelweg, maar de rijstrookassistent trekt soms onverwacht aan het stuur. De verkeersbordherkenning is onbetrouwbaar en toont soms foutieve snelheden. Het is jammer dat Volkswagen zoveel functies in het touchscreen heeft gestopt, want dat leidt af tijdens het rijden. De head-up display met augmented reality is een leuke optie, maar het is meer een gimmick dan een nuttige functie.

De ID.3 is een efficiënte EV, maar het officiële verbruik van de 58 kWh-versie ligt rond de 15-16 kWh/100 km, wat in de praktijk neerkomt op een actieradius van ongeveer 350-400 kilometer. Dat is prima voor dagelijks gebruik, maar op lange ritten moet je plannen. De vanafprijs van € 34.564 is concurrerend, maar de 204 pk-versie die wij aanraden, kost al snel meer dan € 40.000. Dat is geen koopje, maar met de huidige BPM-vrijstelling voor EV's is het aantrekkelijker dan een benzineauto.

De onderhoudskosten zijn lager dan bij een benzineauto, omdat er minder bewegende delen zijn. De grootste kostenpost is de batterij, maar die heeft een garantie van 8 jaar of 160.000 kilometer. Banden slijten sneller door het hogere gewicht, en dat is iets om rekening mee te houden. De laadkosten zijn afhankelijk van je tarief, maar thuis laden is aanzienlijk goedkoper dan tanken. De ID.3 is een verstandige keuze voor wie de overstap naar elektrisch wil maken zonder al te veel compromissen.