Passat Alltrack: de stationcar die durft te modderen

De Passat Alltrack is geen auto die je omdraait op een parkeerplaats. Hij ziet eruit als een Passat Variant die een paar push-ups heeft gedaan: iets hoger op zijn poten, met zwarte kunststof randen rond de wielkasten en bumpers. Het is geen schoonheid, maar het heeft wel een bepaalde functionele uitstraling die bij het concept past. De verhoogde ophanging (circa 30 mm) is subtiel genoeg om niet op een SUV te lijken, maar duidelijk genoeg om te zien dat dit geen gewone station is.

Vooral de achterkant oogt vertrouwd Passat, met de brede C-vormige lichtblokken. Het geheel is netjes, maar niet opvallend. Wie wil laten zien dat hij een Alltrack heeft, moet goed kijken naar de specifieke bumpers en de dakrails. Het is een auto voor mensen die liever opvallen door hun praktische keuzes dan door hun smaak.

Op basis van de cijfers en de opbouw van de Alltrack – verhoogde ophanging, vierwielaandrijving – mag je verwachten dat hij zich anders gedraagt dan een gewone Passat. Het zwaartepunt ligt hoger, dus in snelle bochten zal hij wat meer overhellen. Maar met 1.776 kg leeggewicht is hij geen lichtgewicht, en dat voel je waarschijnlijk in de neus die wat traag reageert op stuurbewegingen. Niet dramatisch, maar het is geen sportwagen.

De 4MOTION-aandrijving stuurt normaal gesproken het vermogen naar de voorwielen en grijpt pas in als er grip verliest. Dat betekent dat je op droog asfalt vooral een voorwielaangedreven auto rijdt, met de veiligheid van vierwielaandrijving in de regen of op onverhard. De remmen zijn sterk genoeg voor het gewicht, maar bij langdurig bergafwaarts rijden moet je de motorrem gebruiken. Het geheel is voorspelbaar en veilig, maar niet bijzonder spannend.

De 240 pk sterke 2.0 TDI is de topdiesel in het gamma. Met 500 Nm vanaf laag toerental trekt hij als een goederentrein, en de 7-traps DSG schakelt vlot. De sprint naar 100 km/u duurt 6,4 seconden, wat voor een dieselstation van bijna 1.800 kg indrukwekkend is. De topsnelheid van 233 km/u is vooral theoretisch; op de Duitse Autobahn zal hij moeiteloos cruisen op 180 zonder dat het lawaaiig wordt.

Maar eerlijk is eerlijk: 240 pk in een Passat is meer dan nodig. De 190 pk versie met 400 Nm is waarschijnlijk de betere keuze voor de meeste rijders. Hij is zuiniger (5,1 l/100 km versus 5,7 l/100 km) en nog steeds snel genoeg. De 150 pk is wat aan de trage kant voor een auto van dit gewicht, zeker als je hem vol beladen de berg op neemt. De benzine-TSI met 220 pk is vlot, maar verbruikt met 6,9 l/100 km aanzienlijk meer en is zeldzamer op de occasionmarkt.

De verhoogde ophanging van de Alltrack is niet alleen voor de looks. Hij absorbeert hobbels beter dan de normale Passat, vooral op slechte wegen. De stoelen zijn typisch Volkswagen: stevig, maar niet te hard, en met voldoende verstelmogelijkheden. Op lange ritten is dit een van de betere auto's in zijn klasse, al is de achterbank iets minder ruim dan in een echte SUV zoals de SEAT Tarraco.

Het geluidsniveau is aangenaam laag, zowel van de motor als van de wind. De diesel bromt op de snelweg nauwelijks hoorbaar. Alleen bij accelereren hoor je het karakteristieke dieselgeratel, maar dat is bij deze moderne TDI's goed onderdrukt. De DSG schakelt over het algemeen soepel, maar in de file kan hij soms wat schokkerig aanvoelen. Dat is een bekend punt bij deze versnellingsbak.

Het interieur van de Passat Alltrack is vertrouwd Passat, wat betekent: degelijk, logisch en saai. Alles zit waar je het verwacht, en de materialen zijn van goede kwaliteit, maar er is geen enkele verrassing. Het is alsof je een goedlopend Duits horloge draagt: het doet wat het moet doen, maar het heeft geen charisma. De Alltrack voegt daar wat aluminium accenten en speciale bekleding aan toe, maar het is geen groot verschil.

Er is één groot pluspunt: de fysieke knoppen. In een tijd waarin alles in een touchscreen verdwijnt, heeft Volkswagen hier nog echte knoppen voor de airco en het volume. Dat is niet alleen prettig tijdens het rijden, maar ook een zegen voor wie niet wil zoeken in menu's. Het infotainment is van de oude generatie, met een scherm dat niet zo scherp is als moderne systemen, maar het werkt snel en betrouwbaar.

Met 640 liter kofferruimte is de Alltrack een van de ruimste stations in zijn klasse. Dat is beter dan 89% van de concurrenten uit die periode. De achterbank klapt neer in een verhouding van 60:40, en met de achterbank plat ontstaat er een bijna vlakke laadvloer van meer dan twee meter. Dat is praktisch voor wie een fiets of een kast moet vervoeren.

De hoge laaddrempel is het minpunt: door de verhoogde ophanging ligt de laadvloer hoger dan bij een normale Passat. Dat is het compromis dat je sluit voor de betere offroad-capaciteiten. Het instappen is daarentegen juist makkelijker dan in een lage station, omdat je minder ver hoeft te bukken. Het zicht rondom is goed, en met de optionele parkeersensoren en camera is parkeren geen probleem, ondanks de lengte van 4,78 meter.

De Passat Alltrack uit 2015-2019 heeft de technologie van die periode, en dat is te merken. Er is geen digitale instrumentencluster zoals in de nieuwere modellen, maar je hebt wel een kleurenscherm tussen de tellers. Het infotainment ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, wat de belangrijkste functies overbodig maakt. De bediening is logisch, al is het systeem niet razendsnel.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig: adaptieve cruisecontrol, lane assist en noodremassistentie. Ze werken zoals je van Volkswagen mag verwachten: betrouwbaar, maar niet opvallend. De adaptieve cruisecontrol reageert soms wat abrupt in het verkeer, maar dat is een algemeen punt bij systemen van die generatie. Wie een nieuwere auto gewend is, zal het verschil merken, maar voor een auto van vijf tot tien jaar oud is het nog steeds prima.

De 2.0 TDI 240 pk heeft een officieel verbruik van 5,7 l/100 km, wat in de praktijk waarschijnlijk rond de 6,5 tot 7 liter zal liggen. Dat is netjes voor een auto van dit formaat met vierwielaandrijving. De CO2-uitstoot van 150 g/km is niet bijzonder laag, maar wel typisch voor deze klasse. De 190 pk versie is zuiniger en heeft minder wegenbelasting in de meeste landen.

De Alltrack is duurder in aanschaf dan een gewone Passat Variant, en dat verschil zie je ook terug in de occasionprijzen. De vierwielaandrijving en de verhoogde ophanging vragen wat meer onderhoud, vooral als je regelmatig op onverhard rijdt. De DSG-bak moet volgens schema onderhouden worden, en dat is een kostenpost. Maar Volkswagen heeft een redelijke reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, al zijn de TDI-motoren gevoelig voor roetfilterproblemen als ze vooral korte stukken rijden.