Passat US: de Amerikaanse Passat die Europa nooit zag

De Passat US ziet eruit als een Passat, maar dan een maatje groter en met een minder gespannen design. Hij is 4,87 meter lang, wat hem behoorlijk aanwezig maakt. De proporties zijn klassiek sedan, met een vrij lange motorkap en een korte achtersteven. Het is geen auto die de show steelt, maar hij oogt degelijk. Opvallend is dat hij minder scherp is vormgegeven dan de Europese Passat van die tijd, met vlakkere panelen en een hogere gordellijn. Het is een auto die vooral functioneel oogt, niet emotioneel.

Stap je in, dan valt het interieur op door zijn eenvoud. Geen zweverige designlijnen of overdaad aan chroom, maar een rechttoe rechtaan dashboard met grote knoppen. Het voelt solide, maar niet bijzonder. De materialen zijn harder dan in de Europese Passat, wat logisch is want dit model is ontwikkeld voor de Amerikaanse markt. De eerste indruk is: ruim, overzichtelijk en een beetje saai. Maar dat is niet per se negatief, het is vooral functioneel.

Met 280 pk en 350 Nm in een voorwielaandrijver moet je opletten. Op basis van de cijfers verwacht ik dat de V6 bij vol gas de voorwielen laat spinnen, zeker op nat wegdek. Het leeggewicht van 1.563 kg is niet extreem, maar de kracht moet wel door de voorbanden zien te komen. De acceleratie van 6,7 seconden naar 100 km/u is vlot, maar het zal geen gevecht worden om de auto in bedwang te houden. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. Verwacht dus meer onderstuur dan speelsheid.

De besturing is waarschijnlijk licht en niet heel communicatief, zoals bij de meeste Amerikaanse VW's. Dat is prima voor de snelweg, waar de auto stabiel en rustig zal liggen. In de stad voelt hij log aan door zijn formaat, maar het zicht is goed. De remmen doen hun werk, maar bij herhaaldelijk hard remmen zou vermoedelijk fading kunnen optreden. Het is geen auto om mee over een bergpas te scheuren, maar voor langere ritten op de snelweg is hij vermoedelijk zeer comfortabel.

De V6 3.6-liter is de topmotor in de Passat US. Met 280 pk en 350 Nm is hij krachtig, maar het koppel ligt pas hoger in het toerengebied. De 6-traps automaat schakelt naar verwachting soepel, maar niet bijzonder snel. De sprint naar 100 km/u duurt 6,7 seconden, wat voor een gezins sedan respectabel is. De topsnelheid van 209 km/u is niet indrukwekkend, maar meer dan genoeg voor de Duitse Autobahn. Het verbruik van 10,2 l/100 km is fors, maar dat is de prijs die je betaalt voor een grote benzinemotor.

Naast de V6 zijn er zuinigere opties: de 1.8 TSI met 173 pk en de 2.0 TDI met 140 pk. Die laatste is met 5,2 l/100 km aanzienlijk zuiniger, maar ook een stuk minder vlot. De 1.8 TSI is een goede middenweg, maar dan mis je wel het karakter van de V6. De keuze voor de V6 is vooral emotioneel, rationeel gezien is hij te duur in gebruik. De automaat is een traditionele torque-converter, geen DSG, wat zorgt voor een rustiger maar ook minder sportief schakelgedrag.

De Passat US is gebouwd voor lange rechten wegen, en dat is te merken aan de comfortafstelling. De vering is zacht en zal oneffenheden goed absorberen. Stoelen zijn breed en zacht, typisch Amerikaans. Ze bieden minder zijwaartse steun dan Europese stoelen, maar voor lange ritten zijn ze vermoedelijk zeer comfortabel. Geluidsisolatie is waarschijnlijk goed, al zal de V6 bij acceleratie duidelijk hoorbaar zijn. Het is geen auto voor bochtige wegen, maar voor de snelweg is hij ideaal.

In de stad is de Passat US minder op zijn gemak. Het grote formaat en de zachte vering zorgen voor deinen over hobbels. De stoelen zijn prettig, maar het gebrek aan verstelbare lendensteun zou na een uur kunnen tegenvallen. De klimaatregeling is simpel en effectief, maar niet meer dan dat. Al met al is het comfortniveau hoog, maar zonder de verfijning van een premium auto. Het is een comfortabele reisgenoot, maar geen zweverige limousine.

Het interieur van de Passat US is functioneel, maar oogt goedkoper dan de Europese Passat. Er is veel hard plastic, vooral op het dashboard en de deurpanelen. De knoppen zijn groot en duidelijk, wat goed is voor de bediening, maar het ziet er niet premium uit. De afwerking is degelijk, maar er zijn goedkopere materialen gebruikt om de prijs laag te houden. Het meest opvallende is het analoge instrumentarium, dat rechtstreeks uit de vorige eeuw lijkt te komen. Het is duidelijk dat VW hier op heeft bespaard.

De ergonomie is goed: alles zit op de logische plek en de bediening is intuïtief. Het infotainmentsysteem is eenvoudig, met fysieke knoppen en een klein scherm. Dat is niet slecht, maar het voelt gedateerd aan. De ruimte is echter uitstekend: voorin en achterin is er veel beenruimte, meer dan in de Europese Passat. De kofferbak is met 450 liter niet enorm, maar voldoende. Het interieur is dus een compromis: ruim en praktisch, maar niet mooi of hoogwaardig.

De Passat US is een echte gezinsauto. De achterbank biedt veel beenruimte, dankzij de langere wielbasis. Drie volwassenen kunnen achterin zitten, al is de middelste zitplaats minder comfortabel vanwege de transmissietunnel. De kofferbak is met 450 liter niet bijzonder groot voor dit formaat auto, maar wel bruikbaar. De opening is breed en laag, wat het laden vergemakkelijkt. De achterbank is neerklapbaar, al is de opening niet groot.

Parkeren is een uitdaging in de stad door de lengte van 4,87 meter. Parkeersensoren zijn er waarschijnlijk wel, maar een camera was in die tijd niet standaard. Het zicht naar achteren is redelijk, maar de hoge achterkant beperkt het zicht. De spiegels zijn groot, wat helpt. Voor dagelijks gebruik is hij praktisch, maar niet meer dan dat. Het is geen auto die je graag door een parkeergarage manoeuvreert, maar op de weg is hij duidelijk op zijn plek.

De technologie in de Passat US is gedateerd, zeker in vergelijking met de Europese modellen. Het infotainmentsysteem is traag en het scherm heeft een lage resolutie. Navigatie is waarschijnlijk niet eens beschikbaar, of als optie tegen meerprijs. Smartphone-integratie zoals Apple CarPlay en Android Auto was in dit model niet beschikbaar. Rijassistentiesystemen zoals adaptive cruise control en lane keeping waren niet of nauwelijks leverbaar. Dit is een auto die vooral draait om rijden, niet om digitale snufjes.

Wat er wel is, werkt naar verwachting goed. De cruise control is eenvoudig, de airco doet zijn werk. De V6 heeft een start-stopsysteem, maar dat is niet altijd even soepel. Het ontbreken van moderne veiligheidssystemen is een minpunt, zeker omdat concurrenten in die periode meer boden. Maar voor wie niet geïnteresseerd is in technologie, is dit geen probleem. Het is een auto die zijn werk doet zonder poespas.

De V6 is een dorstige motor: 10,2 l/100 km gecombineerd, en in de praktijk zal dat eerder 12 zijn. Met een CO2-uitstoot van 215 g/km is hij ook niet vriendelijk voor de portemonnee, zeker niet in landen met hoge belastingen. De 1.8 TSI is met 8,4 l/100 km zuiniger, maar nog steeds niet zuinig. De 2.0 TDI is met 5,2 l/100 km de meest efficiënte keuze, maar dan heb je geen V6. De wegenbelasting en bijtelling voor de V6 zullen fors zijn.

De aanschafprijs van een gebruikte Passat US is waarschijnlijk laag, gezien het aanbod. Maar de onderhoudskosten zijn typisch VW: redelijk betaalbaar, maar niet goedkoop. De V6 is een betrouwbare motor, maar als er iets kapot gaat, kan het duur zijn. Banden slijten sneller door het gewicht en de kracht. Al met al is de Passat US alleen betaalbaar in gebruik als je de V6 vermijdt. De TDI is de verstandigste keuze voor wie op kosten let.