Volkswagen Taigo: stijlvolle SUV-coupé met een bescheiden hart

De Volkswagen Taigo is een van die auto's die op papier een SUV is, maar in het echt meer weg heeft van een dikke, verhoogde hatchback. De coupé-achtige daklijn loopt strak naar achteren en geeft de auto een sportieve, bijna gestrekte uitstraling. Vooral de brede grille en de scherpe LED-koplampen zorgen voor een eigentijdse verschijning die zich onderscheidt van de meer rechtopstaande broertjes in het VW-gamma.

Het is geen auto die je over het hoofd ziet, maar ook niet eentje die je doet watertanden. De proporties kloppen, maar de achteroverhellende achterruit eist zijn tol op de praktische bruikbaarheid. Zoals bij elke SUV-coupé geldt: de looks zijn de baas, en de ruimte is de dupe. Toch weet de Taigo een zekere flair te tonen die je bij de standaard T-Cross niet vindt.

Achter het stuur van de Taigo zit je verrassend laag voor een SUV, wat het rijgevoel een meer auto-achtig karakter geeft. De besturing is licht maar nauwkeurig, en het onderstel is stevig afgestemd. Op basis van de specificaties vermoed ik dat de auto zich vrij vlak door bochten laat sturen, maar dat het comfort op slechte wegen eronder lijdt. De 150 pk van de 1.5 TSI is niet overdadig, maar voelt in een auto van dit formaat waarschijnlijk levendig genoeg.

De 7-traps DSG-automaat is een bekende verschijning in het VW-concern en schakelt over het algemeen vlot en soepel. In de stad zal de Taigo zich makkelijk laten manoeuvreren, al is het uitzicht naar achteren door de aflopende daklijn niet geweldig. Op de snelweg is het bij 130 km/u waarschijnlijk rustig, maar windgeruis rond de spiegels kan de pret drukken. Het is een typische Volkswagen: voorspelbaar, veilig en zonder verrassingen.

De Taigo is er met drie benzinemotoren: een 1.0 TSI met 95 of 110 pk en een 1.5 TSI met 150 pk. De 1.0-liter driecilinder is bekend terrein en zal in de stad voldoende zijn, maar op de snelweg moet je vaak terugschakelen om mee te kunnen komen. De 1.5 TSI, die wij hier als referentie gebruiken, levert 150 pk en 250 Nm koppel. Daarmee sprint de auto in ongeveer 8,5 seconden naar 100 km/u, al is dat cijfer niet officieel bevestigd.

De 1.5 TSI is een viercilinder met cilinderuitschakeling, wat betekent dat hij onder lage belasting op twee cilinders draait om brandstof te besparen. Dat systeem werkt onmerkbaar en draagt bij aan een redelijk verbruik. De DSG-automaat is een fijne partner, maar wie het meeste rijplezier wil, kiest misschien voor de handgeschakelde 1.0 TSI met 110 pk. Die is lichter en daardoor speelser, al moet je wel inleveren op comfort en souplesse.

De stoelen voorin zijn stevig maar niet overdreven hard, en bieden voldoende zijdelingse steun voor een sportieve rijstijl. De vering is aan de stevige kant, wat bij lage snelheden over drempels wat onrustig kan aanvoelen. Op de snelweg is de Taigo vermoedelijk stabiel en comfortabel, maar het hoge geluidsniveau bij hogere snelheden is een bekend punt bij kleinere VW's.

Op de achterbank is het minder feestelijk. De aflopende daklijn zorgt ervoor dat langere passagiers met hun hoofd tegen het plafond zitten. Ook de beenruimte is niet ruim te noemen, zeker niet als de bestuurder lang is. De Taigo is dan ook meer een auto voor twee volwassenen en incidenteel kinderen achterin. Voor een gezin met opgroeiende kinderen zijn er betere keuzes, zoals de T-Cross die rechtop zit en meer hoofdruimte biedt.

Het interieur van de Taigo is typisch Volkswagen: functioneel, overzichtelijk, maar ook behoorlijk sober. Het dashboard is grotendeels van hard plastic, wat in deze prijsklasse niet verrassend is maar wel wat goedkoper aanvoelt dan je op basis van het exterieur zou verwachten. De afwerking is netjes, maar er zijn geen zachte materialen of opvallende designaccenten. Wie overstapt van een oudere VW zal zich direct thuis voelen, want de bediening is vertrouwd en logisch.

Het infotainmentsysteem bestaat uit een touchscreen dat meestal goed reageert, maar de klimaatregeling is ook in de Taigo verstopt in het menu, wat tijdens het rijden afleidt. Fysieke knoppen voor veelgebruikte functies zouden hier welkom zijn. Het digitale instrumentarium is duidelijk afleesbaar en biedt voldoende informatie. Al met al is het interieur degelijk, maar het mist de flair die de buitenkant wel heeft. En dat is jammer, want je kijkt er langer naar dan naar de buitenkant.

Met een koffervolume van 439 liter zit de Taigo in de middenmoot van zijn klasse, maar de opening is door de aflopende daklijn niet bijzonder groot. Het inladen van een kinderwagen of meubeldoos zal wat gepuzzel zijn. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, maar de laadvloer is niet volledig vlak. Een extra opbergruimte onder de vloer is er niet, dus je bent aangewezen op de standaard bagageruimte.

Het instappen voorin gaat makkelijk dankzij de verhoogde zitpositie, maar achterin moet je iets bukken door de aflopende dakrand. Het zicht naar voren is prima, maar het zicht naar achteren is beperkt door de schuine achterruit. Parkeren is gelukkig makkelijk dankzij de compacte afmetingen en de optionele parkeersensoren. Over het geheel genomen is de Taigo praktisch genoeg voor dagelijks gebruik, maar het is geen auto die je kiest voor maximale functionaliteit.

De Taigo is leverbaar met een scala aan rijhulpsystemen, zoals adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en noodremfunctie. Deze systemen werken over het algemeen betrouwbaar, maar de rijbaanassistent heeft soms de neiging om te corrigeren wanneer je zelf wilt sturen. Het infotainmentsysteem ondersteunt Android Auto en Apple CarPlay, zowel bekabeld als draadloos, wat in deze prijsklasse niet vanzelfsprekend is.

De digitale cockpit is duidelijk en configureerbaar, maar het aantal menu's is groot en het kost even tijd om alles te vinden. Het spraakbedieningssysteem is niet het beste in de klasse en begrijpt niet altijd wat je bedoelt. De connected diensten van Volkswagen werken goed, maar sommige functies vereisen een abonnement na de eerste jaren. Al met al is de technologie up-to-date, maar niet baanbrekend. Wie de nieuwste snufjes wil, moet bij andere merken zijn.

Volkswagen geeft voor de 1.5 TSI een verbruik op van ongeveer 1 op 16, maar in de praktijk zal dat dichter bij 1 op 13 liggen. De CO2-uitstoot is daarmee niet bijzonder laag, wat resulteert in een relatief hoge bijtelling voor zakelijke rijders. De 1.0 TSI is zuiniger, maar levert in op prestaties. De Taigo is geen auto die je koopt voor zijn lage verbruik, maar dat is ook niet waarom je deze auto kiest.

De vanafprijs van de Taigo is € 30.142 in Nederland, wat hem in hetzelfde segment plaatst als de Peugeot RIFTER, Fiat 600e, Kia ProCeed en Suzuki S-Cross. Daarmee is de Taigo niet goedkoop, zeker gezien het sobere interieur. De onderhoudskosten zijn gemiddeld voor een VW, maar de DSG-automaat heeft een reputatie van dure reparaties op latere leeftijd. Wie de auto koopt, moet dus rekening houden met de totale kosten, niet alleen met de aanschafprijs.