Tiguan TDI 190: de saaie keuze die stiekem alles goed doet

De Tiguan van deze generatie (2016-2020) is geen auto die je doet omkijken. De lijnen zijn strak maar anoniem, de proporties kloppen en er is geen enkele uitstulping die om aandacht schreeuwt. Het is de Volkswagen-filosofie in optima forma: ontwerp dat na tien jaar nog steeds niet verveelt, maar ook nooit enthousiasmeert.

De eerste blik in het interieur bevestigt dat beeld: alles zit op de vertrouwde plaats, de knoppen voelen degelijk en het geheel oogt verzorgd. Maar wie op zoek is naar een vleugje drama of originaliteit, moet elders wezen. Dit is een auto die vooral logisch wil zijn.

De cijfers van de 2.0 TDI met 190 pk en 400 Nm koppel beloven een vlot geheel, en de 7,9 seconden naar 100 km/u zijn respectabel voor een SUV van 1.723 kg. De vierwielaandrijving geeft vermoedelijk veel grip, maar het onderstel is duidelijk op comfort gericht. In bochten voelt de Tiguan eerder veilig dan sprankelend, met een besturing die licht is maar weinig feedback geeft.

Op de snelweg zal de Tiguan zich thuis voelen: stil, stabiel en ontspannen. Het stuiterige gevoel dat sommige concurrenten hebben, ontbreekt. In de stad is de auto dankzij de compacte afmetingen (4,49 meter) redelijk wendbaar, al is de parkeerhulp geen overbodige luxe gezien de dikke C-stijlen.

De 2.0 TDI SCR is de bekendste diesel van Volkswagen en dat is niet zonder reden. De 190 pk-versie levert 400 Nm koppel, wat zorgt voor een soepele en krachtige indruk bij het inhalen. De 7-traps DSG schakelt snel en vloeiend, maar reageert soms wat traag bij lage snelheden, iets waar je aan moet wennen.

Naast deze diesel biedt het gamma ook zwakkere TDI's (115, 150 pk) en benzinemotoren. De 1.4 TSI ACT met cilinderuitschakeling is een slim alternatief voor wie weinig kilometers maakt, maar de 2.0 TSI met 180 pk is dorstig (7,3 l/100 km) en niet sneller dan de diesel in de praktijk. De 150 pk TDI is de beste keuze voor de meeste rijders: bijna even snel, maar zuiniger (5,6 l/100 km) en goedkoper.

De stoelen van de Tiguan zijn stevig maar niet hard, en voor lange ritten bieden ze voldoende ondersteuning. De vering is aan de comfortabele kant, hoewel je bij 18 inch wielen en slecht asfalt wat meer trillingen voelt dan je zou hopen. Het geluidsniveau is over het algemeen laag, al is er bij hogere snelheden wat windgeruis rond de spiegels merkbaar.

De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen en de beenruimte is prima voor deze klasse. De stoelen zijn echter wat vlak en bieden weinig zijdelingse steun, wat bij sportief rijden een minpunt is, maar de meeste eigenaren zullen daar geen last van hebben. De klimaatregeling is effectief en de bediening is logisch, met fysieke knoppen die je blind kunt bedienen.

Het interieur van de Tiguan is een schoolvoorbeeld van Duitse degelijkheid. De materialen zijn stevig en goed gemonteerd, maar de bovenkant van het dashboard is van hard plastic, wat bij de prijs van deze auto (vanaf € 34.107) tegenvalt. De knoppen en schakelaars voelen echter premium aan en de ergonomie is bijna perfect.

Het infotainmentsysteem is het zwakke punt. Het 8-inch scherm reageert traag, de menu's zijn onlogisch en de graphics zijn verouderd. Fysieke knoppen voor de belangrijkste functies zijn er gelukkig nog, wat meer is dan je van veel concurrenten kunt zeggen. De bediening van het klimaat is intuïtief, met draaiknoppen die precies goed aanvoelen.

Met een kofferbak van 515 liter zit de Tiguan in de top van zijn klasse, beter dan 80% van de concurrentie. De laadruimte is vierkant en goed bruikbaar, en de achterbank kan in delen neergeklapt worden, waardoor er 1.655 liter ontstaat. De hoge laaddrempel is echter een minpunt voor wie zware spullen moet tillen.

Het zicht naar voren en opzij is goed, maar naar achteren is het beperkt dankzij de dikke C-stijlen. Parkeersensoren zijn dan ook bijna een must, en de optionele achteruitrijcamera is een aanrader. De instap is hoog, wat voor ouderen of mensen met beperkte mobiliteit juist prettig is, maar voor kleine kinderen kan het een uitdaging zijn.

De Tiguan werd in 2016 geïntroduceerd met een scala aan rijhulpsystemen, maar de uitvoering van deze systemen is wisselend. De adaptieve cruisecontrol werkt soepel in het verkeer, maar de lane assist grijpt soms te nadrukkelijk in. De verkeersbordherkenning is redelijk betrouwbaar, maar leest af en toe een bord op een aanhanger of vrachtwagen.

Het infotainment is verouderd, maar ondersteunt wel Apple CarPlay en Android Auto, waardoor je de beperkte eigen navigatie kunt omzeilen. De bediening via het scherm is echter niet altijd even logisch en de snelheid van het systeem is beneden peil. Volkswagen heeft dit later verbeterd met het MIB3-systeem, maar dat zit niet in dit model.

De 2.0 TDI 190 verbruikt officieel 5,7 l/100 km, wat resulteert in een CO2-uitstoot van 149 g/km. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl rond de 6,5 liter uitkomen, maar dat is nog steeds netjes voor een auto met vierwielaandrijving en dit formaat. De 150 pk TDI is met 4,0 l/100 km (handgeschakeld) de zuinigste keuze.

De vanafprijs van € 34.107 is niet goedkoop, maar de Tiguan staat bekend om zijn hoge restwaarde. Het onderhoud is echter duur, vooral bij de DSG-versnellingsbak die elke 60.000 km een oliebeurt nodig heeft. De vierwielaandrijving verhoogt het brandstofverbruik en de bandenslijtage, maar is een pré voor wie in de winter of op slechte wegen rijdt.