Volvo S60 Polestar: de stille wolf in een driedelig pak

De S60 Polestar oogt als een keurige Zweedse zakenauto, totdat je de blauwe remklauwen en de subtiele spoiler opmerkt. Het is geen auto die schreeuwt, maar eerder een die fluistert: 'Ik heb 367 pk, maar ik hoef het niet te bewijzen.' De verlaagde houding en de 19-inch wielen geven hem net genoeg attitude zonder ordinair te worden.

Binnenin is het vertrouwd Volvo: een strak dashboard, dunne ventilatieroosters en een grote tablet-achtige display. Het gevoel van kwaliteit is hoog, maar het design is wel wat serieus. Geen zweem van speelsheid, maar dat past bij het merk. Het is een auto die je om zeven uur 's ochtends niet schaamt te starten, maar ook niet om mee naar het circuit te rijden.

Met 367 pk en 470 Nm via vierwielaandrijving is de tractie verzekerd. De sprint naar 100 km/u duurt 4,7 seconden, wat sneller is dan 89% van de concurrentie. Maar het gevoel is minder explosief dan de cijfers suggereren; de achtbak schakelt vloeiend en de motor levert zijn koppel gelijkmatig af. Het is een auto die snel gaat zonder dat je het altijd doorhebt.

De besturing is nauwkeurig maar niet overmatig communicatief. Het onderstel is stevig, maar niet oncomfortabel. In bochten voelt de auto zijn 1.750 kilogram; hij is geen lichtgewicht en dat merk je. Toch zorgt de vierwielaandrijving voor een veilig, onderstuurd karakter. Op de snelweg is hij rotsvast, maar echte rijdersplezier moet je niet verwachten. Dit is een grand tourer, geen scalpel.

De 2,0-liter viercilinder met turbo en supercharger levert 367 pk en 470 Nm. Dat is een technisch hoogstandje: de supercharger vult het gat onderin, terwijl de turbo zorgt voor de top. Het resultaat is een motor die al vanaf laag toerental soepel trekt, zonder turbogat. Het klinkt niet als een V6, maar het doet wel alsof.

De achtrapsautomaat schakelt snel en soepel, maar reageert soms wat traag op kickdown. Handmatig schakelen kan via de peddels, maar de bak schakelt nogal zelfstandig door. De topsnelheid van 249 km/u is begrensd, maar wie haalt dat in Nederland? De sprint naar 100 km/u is indrukwekkend, maar het is geen racemonster. Het is een snelle auto voor dagelijks gebruik, niet voor het circuit.

De stoelen zijn heerlijk: stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun. Ze zijn elektrisch verstelbaar en verwarmbaar, wat standaard is bij dit soort auto's. De vering is aan de stevige kant, maar dempt oneffenheden acceptabel. Op lange ritten is dit een uitstekende reisauto, mits je niet te veel hobbels tegenkomt.

Geluidsisolatie is prima; wind- en bandengeluid zijn goed gedempt. De motor is op snelweg bijna onhoorbaar, wat bij een auto met 367 pk bijna zonde is. In de stad is hij wat stug, maar dat is de prijs voor de prestaties. Over het geheel genomen een comfortabele auto, maar geen zwevende limousine.

Het interieur is typisch Volvo: strak, minimalistisch en van hoogwaardige materialen. Het leder is zacht, de aluminium accenten zijn koel en de afwerking is netjes. Het dashboard is overzichtelijk, maar de verticale infotainmentdisplay zuigt alle aandacht op. Fysieke knoppen zijn er weinig, wat wennen is.

De stoelen zijn geweldig, zoals gezegd, maar de achterbank is minder royaal. De middenconsole heeft een grote opbergruimte en bekerhouders, maar het handschoenenkastje is klein. Het interieur ademt rust uit, maar het is niet bijzonder. Het is een fijne plek om te vertoeven, maar niet om indruk te maken.

Met 379 liter kofferruimte zit de S60 onder het gemiddelde van de concurrentie. Dat is minder dan een DS 9 of een Kia K900. De achterbank is krap voor drie volwassenen, maar twee passagiers zitten prima. De instap is laag, maar dat hoort bij een sedan.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen belemmeren het zicht bij het achteruitrijden. Parkeren wordt geholpen door sensoren en camera, maar de auto is met 1.864 millimeter breed niet smal te noemen. In de stad is hij wat onhandig, maar op de snelweg komt hij tot zijn recht.

Het infotainment is gebaseerd op een verticaal touchscreen van 9 inch. Het werkt snel en helder, maar het ontbreken van fysieke knoppen voor volume en klimaatregeling is wennen. Het systeem ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, maar het menu is soms onlogisch.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, rijbaanassistent en een dodehoekmonitor. Ze werken over het algemeen goed, maar de rijbaanassistent is soms te actief en grijpt in wanneer je niet van plan was te sturen. Het is geen technologisch wonder, maar het doet wat het moet doen.

Het officiële verbruik is 7,8 l/100 km, wat voor 367 pk redelijk is, maar het is beter dan slechts 24% van de concurrentie. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 10 liter zitten. De CO2-uitstoot van 179 g/km is hoog, wat betekent dat je in Nederland veel bijtelling betaalt als je zakelijk rijdt.

De prijs van de Polestar ligt aanzienlijk hoger dan die van een standaard S60. Onderhoud is duur, maar Volvo's staan bekend om hun betrouwbaarheid. Banden zijn ook een kostenpost, gezien het gewicht en de prestaties. Het is geen goedkope auto om te rijden, maar voor dit vermogen valt het mee.