Volvo S60 Polestar: de Zweedse vuist in een driedelig pak

De S60 Polestar is geen auto die schreeuwt, maar eerder een die je met een strakke blik aankijkt. De standaard S60 uit 2014 was al een van de beter getekende sedans van dat moment, en de Polestar-uitvoering voegt daaraan subtiele maar doeltreffende details toe: een spoilerlippie, grotere wielen en een blauwe lak die precies de juiste hoeveelheid aandacht trekt. Het is geen bodykit-monster zoals sommige Duitse rivalen, maar dat past bij de Zweedse nuchterheid.

Binnenin is het vertrouwde Volvo-territorium: een strak dashboard, goede materialen en die kenmerkende 'zwevende' middenconsole. Het Polestar-snufje zit in de blauwe stiksels en de metalen pedalen, maar het geheel blijft typisch Volvo: ingetogen, functioneel en toch een tikkeltje chique. Je stapt in een auto die snelheid niet hoeft te etaleren, maar die je uitnodigt om er gebruik van te maken.

Op basis van de specificaties verwacht je een rauw beest, maar de S60 Polestar is verrassend beschaafd. Met 1.633 kg en vierwielaandrijving is hij niet lichtvoetig, maar het onderstel is duidelijk gericht op stabiliteit en comfort, niet op speelsheid. De besturing is nauwkeurig maar niet overmatig communicatief, en de auto heeft de neiging om ondersteunend te zijn in plaats van uitdagend. Dat is prettig voor dagelijks gebruik, maar minder voor wie op zoek is naar een scalpel.

De remmen zijn krachtig en het vermogen wordt netjes verdeeld over de vier wielen, waardoor je met vertrouwen hard kunt rijden, ook in natte omstandigheden. Toch merk je dat dit geen doorontwikkelde sportauto is; het gewicht is voelbaar en de auto heeft een lichte neiging tot onderstuur als je echt de limiet opzoekt. Voor 95% van de tijd is dit een snelle, comfortabele reisauto, maar op een bochtig circuit zou je waarschijnlijk verlangen naar iets lichters en directers.

De 3.0-liter zes-in-lijn met turbo is het hart van deze Polestar, en wat een hart. Met 350 pk en 500 Nm is hij goed voor 87% en 84% van de concurrentie uit die periode, en de acceleratie van 4,9 seconden naar 100 km/u plaatst hem in de top 10%. De motor loopt zijdezacht en trekt al vanaf laag toerental stevig door, maar het is geen rauwe zes-in-lijn zoals je die in een BMW M3 uit die tijd vond. Het geluid is eerder een tevreden grom dan een oorverdovende kreet.

De zesversnellingsautomaat is het zwakste punt. Hij schakelt vlot in de sportstand, maar reageert soms traag op kickdown en heeft niet de scherpte van een moderne DSG. Toch past hij bij het karakter van de auto: relaxt cruisen op de snelweg, met 249 km/u topsnelheid als je daar zin in hebt. Het verbruik van 9,9 l/100 km is fors, maar gezien het vermogen en gewicht niet volledig onverwacht. Wie zuinig wil rijden, moet hier niet zijn.

De S60 Polestar is een van de comfortabelere sportieve sedans van zijn tijd. De vering is stevig maar niet oncomfortabel, en het onderstel slikt hobbels goed weg, zeker vergeleken met een Mercedes-AMG SLC 43 die stugger is afgesteld. De stoelen zijn typisch Volvo: uitstekend gevormd, met voldoende zijdelingse steun en elektrisch verstelbaar in alle richtingen. Lange ritten zijn geen straf, en de geluidsisolatie is goed voor een auto uit 2014.

In de stad is hij minder op zijn gemak, vooral door de grote wielen en het gewicht, maar dat geldt voor elke auto in deze klasse. Het belangrijkste is dat de Polestar je niet vermoeit, zelfs niet na een paar uur op de autobahn. De achteloze snelheid waarmee je 180 km/u rijdt zonder dat het opvalt, is indrukwekkend. Dit is een auto die je elke dag zou kunnen gebruiken, zonder dat je daar een hekel aan krijgt.

Het interieur is een mix van degelijkheid en eigenzinnigheid. De materialen zijn goed, met zacht plastic op het dashboard en leer op de stoelen, maar er zijn ook harde stukken die verraden dat dit een Volvo van de vorige generatie is. De middenconsole is een icoon: een zwevend paneel met ruimte erachter voor kleine spullen, wat in 2014 al een slim idee was en nog steeds handig is. De knoppen voor audio en klimaat zijn talrijk, maar duidelijk gerangschikt, al moet je wennen aan de kleine lettertjes.

Het Polestar-thema is subtiel doorgevoerd: blauwe stiksels op het stuur en de stoelen, en een speciaal startscherm in het instrumentarium. Geen overdreven badges of carbonfiber-opsmuk, en dat past bij de Zweedse stijl. De ergonomie is typisch Volvo: alles ligt logisch binnen handbereik, maar het infotainmentsysteem voelt gedateerd aan, met kleine knoppen en een trage reactie. Het is functioneel, maar niet iets waar je vandaag nog vrolijk van wordt.

Met een kofferbak van 379 liter is de S60 Polestar niet de ruimste in zijn klasse, maar hij is wel praktisch voor dagelijks gebruik. De achterbank biedt voldoende ruimte voor twee volwassenen, al is de hoofdruimte achterin beperkt door het aflopende dak. Instappen is makkelijk en het zicht rondom is goed, mede dankzij de grote spiegels. Parkeren is door de relatief compacte afmetingen (4,6 meter) geen probleem, al moet je rekening houden met de brede wielen.

Het gewicht van 1.633 kg is voelbaar in het dagelijks gebruik, vooral bij het wegrijden uit een parkeervak of op een helling, maar de vierwielaandrijving zorgt voor voldoende grip. De S60 is geen auto die je kiest voor maximale bruikbaarheid, maar als snelle gezinsauto is hij prima. Het enige echte minpunt is het ontbreken van een grote opening in de achterklep, maar dat is inherent aan een sedan.

De S60 Polestar is uitgerust met de technologie van 2014, en dat is te merken. Het infotainmentsysteem met een klein scherm en veel knoppen is duidelijk ouderwets, maar werkt wel betrouwbaar. Er is navigatie, Bluetooth en een goede geluidsinstallatie, maar geen smartphone-integratie zoals Apple CarPlay of Android Auto. Rijassistentie is beperkt tot de basis: ABS, ESP en een noodremsysteem, maar geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie.

Wat wel indrukwekkend is, is het Polestar-optreden: de motor- en transmissiemanagement zijn speciaal afgesteld, en de auto heeft een launch control die in 2014 niet overal beschikbaar was. Het instrumentarium is analoog met een digitaal display, en dat is prima leesbaar. Maar vergeet niet: dit is een auto uit 2014, dus verwacht geen moderne digitale wonderen. Voor wie technologie belangrijk vindt, is er betere keuze in deze prijsklasse.

Het officiële verbruik van 9,9 l/100 km is al niet mals, maar in de praktijk zul je met sportief rijden eerder richting de 12 liter gaan. Met een CO2-uitstoot van 231 g/km zit je in het duurste belastingsegment, en dat is in Nederland en België een serieuze kostenpost. De wegenbelasting voor deze auto is fors, en de verzekering is ook niet goedkoop vanwege het vermogen en de zeldzaamheid.

De prijs van een gebruikte S60 Polestar is relatief hoog vanwege zijn zeldzaamheid, maar dat betekent ook dat hij zijn waarde redelijk goed behoudt. Onderhoudskosten zijn typisch Volvo-premium: niet goedkoop, maar ook niet exorbitant. De zes-in-lijn is over het algemeen betrouwbaar, maar de turbotechniek en de automaat vragen aandacht. Wie deze auto koopt, moet rekenen op een flinke maandelijkse bijdrage aan de staatskas en de pomp.