V90 Cross Country: de Zweedse alleskunner die je niet vaak genoeg ziet

De Volvo V90 Cross Country is een stationwagon met een attitude. Hij staat hoger op zijn poten dan een gewone V90, met plastic bekleding rond de wielkasten en onder de bumpers. Dat geeft hem een stoere, robuuste uitstraling die je niet vaak ziet bij een station. Hij is geen SUV, maar hij doet wel alsof. En dat werkt verrassend goed.

Met een lengte van 4.935 millimeter is hij een flinke verschijning. De Thor's Hammer-koplampen en de rechte, Scandinavische lijnen maken hem direct herkenbaar als Volvo. Het is geen auto die schreeuwt om aandacht, maar hij straalt wel degelijkheid en kwaliteit uit. De eerste indruk is die van een auto die gemaakt is om lang mee te gaan, zonder modieuze fratsen.

Op basis van de specificaties belooft de V90 Cross Country een comfortabele reisauto te zijn. Met een leeggewicht van 1.882 kilogram is hij geen lichtgewicht, maar de ophanging is afgestemd op comfort. Verwacht geen sportief bochtengedrag; deze Volvo wil vooral rustig glijden. De besturing is waarschijnlijk licht en precies genoeg, maar zonder veel feedback.

Met vierwielaandrijving en een bodemvrijheid die hoger is dan bij een normale station, moet hij ook onverharde wegen aankunnen. De lange veerweg zal oneffenheden absorberen, maar bij hogere snelheden kan hij wel wat deinen. Op de snelweg is hij vermoedelijk op zijn best: stabiel, stil en ontspannen. Remmen is een kwestie van vertrouwen, want met dit gewicht moet je wel vooruit kijken.

De geteste T6 is de topversie met een 2,0-liter viercilinder benzinemotor die 310 pk en 400 Nm levert. Dat is meer dan genoeg om de 1.882 kilogram zware auto in 6,3 seconden naar 100 km/u te stuwen. De topsnelheid van 230 km/u is ruim voldoende voor de Duitse Autobahn, maar in Nederland zul je er weinig mee doen. De motor is gekoppeld aan een 8-traps automaat die naar verwachting soepel schakelt.

De motorkeuzes in dit model zijn interessant. Er zijn twee diesels, de D4 met 190 pk en de D5 met 235 pk, en twee benzines, de T5 met 250 pk en de T6 met 310 pk. De diesels zijn zuiniger met een verbruik van 6,2 l/100 km, terwijl de benzines 8,7 l/100 km verbruiken. Voor wie veel kilometers maakt, is de D5 een logische keuze. De T6 is voor wie snelheid belangrijker vindt dan zuinigheid, maar dan moet je wel van de pomp houden.

Comfort is waar de V90 Cross Country in uitblinkt. De stoelen zijn typisch Volvo: stevig, maar toch comfortabel, met veel verstelmogelijkheden. Zelfs na een lange rit zul je geen last hebben van je rug. De vering is afgestemd op comfort, dus hobbels en kuilen worden goed geabsorbeerd. Het is een auto die gemaakt is voor lange afstanden.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk uitstekend, want Volvo's staan daarom bekend. Zowel wind- als bandengeluid zullen goed gedempt zijn, waardoor je in alle rust kunt praten of genieten van het audiosysteem. In de stad is de auto wat minder op zijn gemak vanwege zijn formaat, maar op de snelweg is hij een meester in het afrollen van kilometers. Het is een auto die je uitnodigt om achter het stuur te kruipen en gewoon te rijden.

Het interieur van de V90 Cross Country is een schoolvoorbeeld van Scandinavisch design: strak, minimalistisch en van hoogwaardige materialen. Het portier is bekleed met zacht kunststof en echt hout of aluminium, afhankelijk van de uitvoering. Alles voelt degelijk aan en de afwerking is prima. Het middenscherm van 9 inch is verticaal geplaatst, net als in een Tesla, en bevat de meeste bedieningselementen.

Dat betekent dat je weinig fysieke knoppen hebt, wat niet iedereen zal waarderen. Vooral het bedienen van de airco via het touchscreen kan afleiden tijdens het rijden. Maar Volvo heeft de menu's logisch opgebouwd, dus na een tijdje wennen gaat het redelijk. De digitale instrumenten zijn duidelijk afleesbaar en bieden voldoende informatie. Het interieur is een fijne plek om te vertoeven, maar het is niet de meest praktische qua bediening.

Met een kofferbak van 561 liter, beter dan 77% van de concurrenten, is de V90 Cross Country een praktische auto. De opening is groot en laag, waardoor je zware spullen makkelijk inlaadt. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er nog meer ruimte ontstaat. Het is een echte gezinsauto, maar dan zonder de hoge instap van een SUV.

De achterbank biedt voldoende been- en hoofdruimte voor twee volwassenen, en drie kinderen passen er ook wel in. Het uitzicht rondom is goed, mede dankzij de grote ramen en de hoge zitpositie. Parkeren is vanwege de lengte wel een uitdaging in de stad, maar de parkeersensoren en camera helpen daarbij. De hoge bodemvrijheid is handig voor stoepranden, maar het is geen terreinwagen. Je moet er geen zware offroad-avonturen mee verwachten.

Volvo's Sensus-infotainmentsysteem is al wat ouder, maar werkt nog steeds naar behoren. Het reageert snel genoeg en de menu's zijn logisch. Draadloos Apple CarPlay en Android Auto zijn er niet standaard, wat in 2025 wel een gemis is. De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid, waaronder adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistentie. Die werken naar verwachting goed, want Volvo heeft daar een goede reputatie in.

Een opvallend detail is dat je de automatische noodremfunctie hebt, die voetgangers, fietsers en grote dieren herkent. Dat is typisch Volvo: veiligheid staat voorop. De systemen zijn niet overdreven aanwezig zoals bij sommige andere merken; ze grijpen pas in als het echt nodig is. De head-up display is optioneel en projecteert duidelijke informatie op de voorruit. Het is een technologisch hoogstandje, maar niet zonder gebreken. Zo kan het systeem soms traag reageren en zijn sommige functies diep in menu's verstopt.

De T6 met 310 pk is niet zuinig. Het officiële verbruik is 8,7 l/100 km, wat in de praktijk waarschijnlijk rond de 10 liter zal liggen. Met 196 g/km CO2 betaal je ook flink wat bijtelling als je hem zakelijk rijdt. De diesels zijn zuiniger, maar die zijn ook niet meer zo populair. De vanafprijs van € 72.228 is pittig, maar wel in lijn met concurrenten als de Jaguar E-Pace en Tesla Model Y.

Qua onderhoud zijn Volvo's over het algemeen betrouwbaar, maar de onderdelen zijn niet goedkoop. Een beurt bij de dealer kost al snel een paar honderd euro. Banden voor een auto van dit formaat zijn ook niet goedkoop, zeker niet als je kiest voor het optionele 20- of 21-inch wielen. De restwaarde van de Cross Country is redelijk, maar niet zo goed als die van een Duitse premiumstation. Het is een auto die je moet willen, niet eentje die je rationeel kiest voor de laagste kosten.