Volvo XC40 Recharge Twin: scherp, snel en niet goedkoop

De XC40 Recharge is geen auto die je over het hoofd ziet. De Twin-uitvoering staat op grotere wielen en heeft een iets gespierdere uitstraling, maar het blijft een herkenbare Volvo. De opvallende 'Thor's Hammer'-koplampen en de hoge neus geven hem een solide, bijna stoere uitstraling. De proporties zijn compact, maar ogen toch robuust.

Bij het instappen valt het interieur meteen op: een strak, minimalistisch dashboard met een groot verticaal touchscreen. De materialen voelen degelijk aan, maar niet overdreven luxe. Het is duidelijk een Volvo: functioneel, overzichtelijk en zonder poespas. De afwerking is netjes, maar sommige harde plastics op lagere delen verraden dat dit niet het topmodel van het merk is.

Met 408 pk en 660 Nm koppel is de XC40 Recharge Twin geen doetje. De acceleratie van 4,9 seconden naar 100 km/u is indrukwekkend, zeker voor een SUV van bijna 2.200 kg. De vierwielaandrijving zorgt voor veel grip, maar het hoge gewicht is voelbaar in bochten. De besturing is licht en nauwkeurig, maar niet bijzonder communicatief.

Op de snelweg is de XC40 stabiel en rustig, maar het gewicht is ook hier merkbaar bij het remmen. De remmen voelen krachtig aan, maar de overgang tussen regeneratief en fysiek remmen is niet altijd even vloeiend. In de stad is de auto wendbaar genoeg, maar de dikke A-stijlen beperken het zicht bij kruispunten. De vering is redelijk comfortabel, maar oneffenheden komen soms abrupt door.

De Twin heeft twee elektromotoren, één op elke as, goed voor 408 pk en 660 Nm. Die koppel is direct beschikbaar en dat merk je: de XC40 schiet weg uit stilstand met een kracht die je niet verwacht van een Volvo. De 0-100 sprint van 4,9 seconden is sneller dan 60% van de concurrentie, maar de Kia EV6 GT doet het met 585 pk nog beter.

De instapversie met 231 pk is voor de meeste kopers verstandiger. Die is niet alleen goedkoper, maar ook zuiniger en lichter. De Twin heeft een 78 kWh-accu en is alleen leverbaar met vierwielaandrijving. Volvo geeft geen actieradius op in dit bestand, maar het verbruik zal door het gewicht en vermogen niet mals zijn. De versnellingsbak is een automatische eentraps, zoals bij vrijwel alle EV's, en die werkt soepel.

De stoelen voorin zijn zoals je van Volvo mag verwachten: stevig, maar toch comfortabel. Ze bieden veel zijdelingse steun, wat fijn is als je het vermogen aanspreekt. De achterbank is minder royaal: drie volwassenen zitten krap, en de middelste zitplaats is duidelijk een noodoplossing. De beenruimte is achterin niet bijzonder ruim voor deze klasse.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet uitzonderlijk. Windgeruis is goed gedempt, maar bandengeluid is duidelijk hoorbaar, vooral op ruw asfalt. De vering is comfortabel afgesteld, maar op korte oneffenheden reageert de auto wat stug. Voor lange ritten is de XC40 prima, maar de actieradius van de Twin zal je vaker laten stoppen dan je lief is.

Het interieur van de XC40 Recharge is een mengeling van degelijkheid en moderne techniek. Het grote verticale touchscreen van 9 inch is het middelpunt en werkt vlot, maar het missen van fysieke knoppen voor klimaatregeling is wennen. De luchtroosters zijn eigenzinnig vormgegeven, met een gekarteld uiterlijk dat je niet snel vergeet.

De materialen zijn goed, maar niet top. Er is gebruik gemaakt van gerecyclede plastics en dat is prijzenswaardig, maar sommige panelen voelen hard aan. De afwerking is netjes, maar niet op het niveau van een Duitse premium-SUV. De opbergruimte is slim: er is een grote opbergruimte onder de middenconsole en de deurvakken zijn ruim. Het digitale instrumentarium is helder en goed afleesbaar.

De kofferruimte van 419 liter is kleiner dan die van de meeste concurrenten. De Škoda Enyaq biedt bijvoorbeeld veel meer ruimte voor hetzelfde geld. De laaddrempel is hoog, maar de opening is breed. De achterbank kan in delen neergeklapt worden, maar niet volledig vlak. Er is geen frunk, wat jammer is voor een EV.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge zit, en het zicht naar voren is goed. Naar achteren is het zicht beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. Parkeren wordt geholpen door sensoren en camera, maar het is geen auto die je blindelings in een parkeervak zet. De draaicirkel is niet bijzonder klein, maar in de stad is de XC40 redelijk wendbaar.

Het infotainmentsysteem is gebaseerd op Android Automotive en werkt met Google Maps en Google Assistant. Dat werkt vlot en herkenbaar, maar de integratie met Apple CarPlay is pas later toegevoegd. Het systeem reageert vlot op aanraking, maar het ontbreken van fysieke knoppen voor volume en klimaat is een minpunt tijdens het rijden.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol met stop-and-go, rijbaanassistent en een noodremsysteem. Ze werken zoals je van Volvo mag verwachten: betrouwbaar, maar soms wat overijverig. De dodehoekassistent is standaard en dat is fijn, maar het systeem waarschuwt soms te laat. Over-the-air updates zijn mogelijk, dus de auto wordt er niet slechter op.

Officiële verbruikscijfers ontbreken in dit bestand, maar met 408 pk en een gewicht van 2.188 kg zal de XC40 Recharge Twin geen zuinigheidskampioen zijn. De concurrentie met kleinere accu's en minder vermogen doet het beter. De vanafprijs van € 48.500 voor de instapversie is redelijk, maar de Twin zal fors duurder zijn.

Qua onderhoud is een EV over het algemeen goedkoper dan een benzineauto, maar de banden van zo'n zware auto slijten sneller en zijn duurder. De verzekering is ook hoger door het vermogen. De restwaarde van elektrische Volvo's is nog onzeker, maar het merk heeft een goede reputatie op het gebied van veiligheid, wat de prijs kan ondersteunen.