Volvo XC90 T8: Zweedse reus met een hybride hart, maar weegt de prijs op?

De XC90 van de tweede generatie, die vanaf 2014 op de markt kwam, was een ware revolutie voor Volvo. Het design is hoekig, krachtig en tijdloos, met die kenmerkende Thor's hammer-koplampen die de auto een eigenzinnig gezicht geven. De proporties zijn klassiek SUV: hoog, breed en met een flinke neus. Deze auto wil niet onopgemerkt blijven, maar doet dat op een typisch Zweedse, ingetogen manier.

Het interieur verraadt meteen de ambities van Volvo. Het dashboard is overzichtelijk, met een grote tablet-achtig scherm in het midden dat bijna alle functies bedient. De materialen zijn van hoog niveau, met zacht leer en echt hout dat er niet goedkoop uitziet. De eerste indruk is er een van degelijkheid en rust, een plek waar je uren wilt doorbrengen. Toch is het ook wennen: de hoeveelheid knopjes is teruggebracht tot het absolute minimum, wat niet iedereen zal waarderen.

Op basis van de cijfers laat de XC90 T8 zich kennen als een auto die comfort boven sportiviteit stelt. Met een leeggewicht van 2.324 kg is het een zwaargewicht, maar het onderstel is afgestemd op het absorberen van hobbels in plaats van het strak volgen van bochten. De besturing is licht en vrij gevoelloos, wat bij lage snelheden prima werkt maar op de snelweg wat meer richtingsgevoel zou mogen bieden. In de stad voelt de auto log aan, maar de 360-graden camera en parkeersensoren helpen je door de smalste straatjes.

Op de snelweg is de XC90 op zijn best. Hij ligt rotsvast, is stil en de adaptieve cruisecontrol werkt zoals het hoort. De luchtvering, die overigens niet standaard is, doet wonderen voor het comfort. Het hoge gewicht is vooral voelbaar in bochten: de auto helt duidelijk over en de grip is niet onbeperkt. De remmen doen hun werk, maar je voelt de massa. Kortom: dit is geen auto om mee te scheuren, maar wel eentje die je moeiteloos van A naar B brengt, zonder dat je er moe van wordt.

De T8 is de topversie van de XC90 en combineert een 2,0-liter viercilinder benzinemotor met een elektromotor. Het systeemvermogen van 320 pk is goed voor een 0-100 sprint van 5,6 seconden, wat voor zo'n grote SUV indrukwekkend is. De acceleratie verloopt vloeiend, maar het ontbreekt aan het geluid en de souplesse van een zescilinder. De achtraps automaat schakelt soepel en reageert adequaat op je rechtervoet, al heeft hij soms wat tijd nodig om te downshiften als je plotseling gas vraagt.

De motorkeuzes in de XC90 zijn divers: van de zuinige D4 diesel met 190 pk tot de sportieve T6 benzine met 320 pk. De T8 is echter de enige die een elektrische actieradius biedt, al is die met een officieel verbruik van 2,1 l/100 km vooral een papieren werkelijkheid. In de praktijk zul je als je niet regelmatig oplaadt, een stuk meer verbruiken. Het koppel van 400 Nm is ruim voldoende om de zware auto vlot te laten meekomen in het verkeer, maar het blijft een viercilinder die hard moet werken om dit gewicht te verplaatsen.

De stoelen van Volvo staan bekend als de beste in de business, en de XC90 bevestigt dat. Ze zijn stevig maar niet hard, bieden uitstekende ondersteuning en zijn voorzien van uitgebreide verstelmogelijkheden, inclusief elektrische lendensteun en massagefunctie op de hogere uitvoeringen. Zelfs na een lange rit zul je geen last hebben van vermoeide ruggen. De achterbank biedt ook veel comfort, met voldoende beenruimte en een verstelbare rugleuning.

De geluidsisolatie is voortreffelijk: wind- en bandengeluid worden goed buitengehouden, waardoor je in alle rust kunt praten of genieten van het audiosysteem. De luchtvering, die in de T8 standaard is, zorgt voor een zwevend gevoel over hobbelige wegen. In de stad is de auto minder op zijn gemak; de grote wielen en het hoge gewicht maken dat je elke oneffenheid voelt, maar het blijft comfortabel. Voor lange ritten is dit een van de beste auto's in zijn klasse.

Het interieur van de XC90 is een schoolvoorbeeld van Scandinavisch design: minimalistisch, functioneel en met oog voor detail. Het portiermateriaal is zacht, de knoppen voelen premium aan en de aluminium of houten inlegstukken zijn smaakvol. De middenconsole wordt gedomineerd door het verticale touchscreen, dat de meeste functies bedient. Het werkt snel en reageert goed, maar het vergt wennen dat je voor simpele handelingen zoals de ventilatie, eerst door menu's moet navigeren. Fysieke knoppen voor het klimaat waren handiger geweest.

De digitale instrumentencluster is helder en configureerbaar, maar niet zo uitgebreid als bij sommige concurrenten. Het interieur is ruim en licht, mede dankzij het panoramadak dat veel auto's hebben. De afwerking is over het algemeen netjes, maar er zijn hier en daar wat plastic delen die niet helemaal passen bij de prijs die je betaalt. Toch is het geheel van een niveau dat je mag verwachten van een premium SUV uit deze periode.

Met een lengte van 4.950 mm en een breedte van 2.009 mm is de XC90 een grote auto, maar het zicht rondom is goed dankzij de hoge zitpositie en de dunne A-stijlen. Parkeren is een uitdaging, maar de camera's en sensoren helpen goed. De achterbank biedt plaats aan drie personen, al wordt de middelste zitplaats wat bekneld door de transmissietunnel. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn en de grote portieren.

De kofferbak is met 671 liter een van de grootste in zijn klasse, beter dan 92% van de concurrentie. Onder de vloer zit nog opbergruimte voor de laadkabels van de hybride. Met de achterbank neergeklapt groeit het volume uit tot een enorme laadruimte, al is de laadvloer niet helemaal vlak. De elektrische achterklep is standaard en opent hoog genoeg. Kortom, dit is een auto die gemaakt is voor het gezinsleven, met genoeg ruimte voor kinderwagens, boodschappen en vakantiespullen.

Het Sensus-infotainmentsysteem, met het 9-inch touchscreen, was bij de introductie een van de beste in de markt. Het werkt intuïtief, met duidelijke menu's en snelle reacties. Apple CarPlay en Android Auto werden later toegevoegd, maar zijn in deze bouwjaren niet standaard. De navigatie is duidelijk, maar de kaartupdates zijn duur. Volvo's reputatie op het gebied van veiligheid wordt voortgezet met een uitgebreid pakket aan rijassistentiesystemen, waaronder adaptieve cruisecontrol met file-assistent, dodehoekwaarschuwing en automatische noodrem.

De systemen werken over het algemeen goed, maar zijn soms overijverig. De rijbaanassistent grijpt bijvoorbeeld stevig in als je niet precies in het midden van de baan rijdt, wat op smalle wegen kan irriteren. De head-up display is duidelijk en de digitale instrumenten zijn goed afleesbaar. Een minpunt is dat het systeem soms traag opstart na een koude start, en dat de stemherkenning niet altijd even goed begrijpt wat je bedoelt. Toch is de technologie in de XC90 van een niveau dat je in deze periode niet veel beter vindt.

De T8 heeft een officieel verbruik van 2,1 l/100 km en een CO2-uitstoot van 49 g/km, cijfers die alleen haalbaar zijn als je veel elektrisch rijdt en regelmatig oplaadt. In de praktijk, met een lege batterij, zal het verbruik oplopen tot rond de 8-9 l/100 km, vergelijkbaar met de T6. De dieselversies zijn zuiniger op lange afstanden, met een verbruik van rond de 5,5 l/100 km. De wegenbelasting is fors vanwege het gewicht, en voor de hybride geldt een lager bijtellingspercentage als je hem zakelijk rijdt.

De vanafprijs van € 71.880 voor de T8 is stevig, maar de goedkopere uitvoeringen zoals de D4 zijn ook verkrijgbaar. De onderhoudskosten zijn gemiddeld voor de klasse, maar de luchtvering en de hybride componenten kunnen op termijn dure reparaties opleveren. De banden zijn groot en niet goedkoop. De restwaarde van de XC90 is redelijk, maar niet uitzonderlijk. Al met al is dit een auto die je niet voor een dubbeltje op de eerste rang zet, maar de kosten zijn in lijn met wat je voor dit niveau van luxe en technologie mag verwachten.