Ford Ranger Double Cab: de slimme keuze onder de pick-ups, maar niet zonder compromissen

Met zijn forse grille en hoge neus maakt de Ranger direct duidelijk dat hij geen stadse SUV is. De Double Cab-uitvoering oogt met zijn vier deuren en korte laadbak verrassend gebalanceerd; dit is geen achteraf aangeplakte dubbelcabine, maar een ontwerp dat als geheel klopt. De brede wielkasten en de hoge taille geven hem een stoere uitstraling die bij het formaat past.

Bij het instappen valt de verhoogde zithouding op – je kijkt over het dak van de meeste auto's heen. Het interieur is duidelijk moderner dan bij vorige Rangers, met een groot scherm en een strak dashboard, maar de eerste indruk is vooral functioneel. Je zit hier niet in een luxe sedan, maar dat hoeft ook niet: het geheel oogt degelijk en overzichtelijk, al had het plastic op de deuren iets minder hard gemogen.

Op basis van de specificaties is de Ranger met zijn 2.0 Bi-Turbo geen sportauto, maar dat hoeft ook niet. Het vermogen van 205 pk (of vergelijkbaar, afhankelijk van de uitvoering) is ruim voldoende om vlot mee te komen in het verkeer. Het rijgedrag wordt sterk bepaald door de starre achteras – typisch voor een pick-up. Met een lege laadbak zal de achterkant op hobbels onrustig zijn, iets wat je bij elke pick-up ziet, maar de Ranger heeft hier dankzij een goed afgestelde achtervering minder last van dan sommige concurrenten.

De besturing is voor een pick-up verrassend direct, maar laat duidelijk merken dat je in een groot voertuig zit. Op de snelweg is hij stabiel, ook met een aanhanger achter, maar in de stad moet je wennen aan de afmetingen. De remmen zijn krachtig genoeg voor het gewicht, maar je voelt dat de auto niet lichtvoetig is. Al met al rijdt de Ranger meer als een grote SUV dan als een ouderwetse vrachtwagen – een compliment, maar geen vrijbrief voor sportief rijgedrag.

De Ranger is er in twee diesels: een 2.0-liter viercilinder Bi-Turbo en een 3.0-liter V6. De Bi-Turbo is de slimme keuze voor de meeste rijders: hij combineert een lager verbruik met voldoende trekkracht voor de dagelijkse praktijk. De V6 levert meer vermogen en koppel, maar dat vertaalt zich niet per se in veel betere prestaties in de praktijk – het gaat vooral om souplesse en een aangenaam zescilindergeluid.

De acceleratietijden zijn niet spectaculair, maar voor een pick-up van dit formaat is het voldoende. De Bi-Turbo accelereert naar verwachting in ongeveer 10 seconden naar 100 km/u, wat prima is voor dagelijks gebruik. De V6 is sneller, maar vooral het extra koppel is merkbaar bij het trekken van zware lasten. Beide motoren zijn gekoppeld aan een automatische transmissie die naar verwachting soepel schakelt, al is het de vraag hoe snel hij reageert bij plotselinge acceleratie – typisch een zwak punt van veel automaat-pick-ups.

Qua motorkeuze is er geen slechte optie, maar de prijs-kwaliteitverhouding van de V6 is twijfelachtig. Je betaalt veel meer voor een motor die je alleen echt nodig hebt als je regelmatig met zware aanhangers rijdt. De Bi-Turbo is de beste keuze voor wie een pick-up wil zonder onnodige luxe.

De stoelen van de Ranger zijn stevig maar ondersteunend, en bieden voldoende verstelmogelijkheden voor lange ritten. De achterbank is echter minder comfortabel: de rugleuning is vrij recht en de zitting kort, waardoor volwassenen op langere ritten minder comfortabel zitten. Dat is inherent aan de Double Cab, maar het is goed om te weten dat de achterpassagiers niet zo verwend worden als in een gewone SUV.

De geluidsisolatie is voor een pick-up redelijk goed, maar bij hogere snelheden hoor je duidelijk windgeruis rond de spiegels en de dakrand. De vering is afgestemd op het dragen van lasten, wat betekent dat een lege auto op hobbelig asfalt onrustig kan zijn. Op de snelweg is hij echter stabiel en voelt hij comfortabeler aan dan veel concurrenten, dankzij de relatief lange wielbasis. Voor dagelijks woon-werkverkeer is de Ranger acceptabel, maar je moet niet verwachten dat hij comfort biedt als een Ford Mondeo.

Het dashboard van de Ranger is overzichtelijk en stevig gebouwd, maar het harde plastic op de lagere delen van het interieur herinnert je eraan dat dit in de eerste plaats een werkpaard is. De bediening is logisch: de meeste functies zijn via het touchscreen te regelen, maar er zijn nog fysieke knoppen voor de belangrijkste zaken, zoals de klimaatregeling. Dat is een pluspunt, want tijdens het rijden wil je niet door menu's bladeren.

De afwerking is netjes, maar niet bijzonder. Er zijn enkele slimme opbergplekken, zoals een groot vak in de middenconsole en bekerhouders die groot genoeg zijn voor een thermosfles. Het infotainmentsysteem werkt naar verwachting vlot, maar de schermresolutie is niet de scherpste in zijn klasse. Het interieur is functioneel en degelijk, maar als je gewend bent aan moderne SUV-interieurs, zul je merken dat de Ranger wat achterloopt op het gebied van materiaalgevoel en digitale flair.

De laadbak is het belangrijkste verkoopargument van de Ranger. Met een laadvermogen dat varieert, maar over het algemeen ruim voldoende is voor de meeste gebruikers, kun je er een motorfiets, bouwmaterialen of een flinke lading boodschappen in vervoeren. De achterklep is licht genoeg om met één hand te openen, en er zijn bevestigingspunten om lading vast te zetten. Wel is de laadrand hoog, dus het tillen van zware spullen is geen pretje.

De achterbank biedt plaats aan drie volwassenen, maar de middelste zitplaats is smal en oncomfortabel – je benen staan in de weg van de transmissietunnel. De deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt, maar de drempel is hoog. Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge laadrand en de hoofdsteunen, dus parkeren doe je op zicht of met behulp van de parkeersensoren en camera. In de stad is de Ranger met zijn lengte van ruim 5 meter een handvol, maar op de snelweg en op het terrein voel je je thuis.

Ford rust de Ranger uit met een uitgebreid pakket aan rijhulpsystemen, waaronder adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistentie en noodremassistentie. Deze systemen werken naar verwachting goed, maar het is belangrijk om te weten dat ze in een pick-up anders kunnen reageren dan in een personenauto – de hogere opbouw en het grotere gewicht betekenen dat de systemen soms wat conservatiever zijn. De adaptieve cruisecontrol zal bijvoorbeeld eerder remmen bij het naderen van een bocht.

Het infotainmentsysteem ondersteunt draadloze Apple CarPlay en Android Auto, wat prettig is. Het systeem reageert naar verwachting vlot, maar de menu-structuur is niet altijd even logisch. De digitale instrumenten zijn duidelijk afleesbaar, maar niet bijzonder configureerbaar. Voor een pick-up is het technologieniveau ruim voldoende, maar als je gewend bent aan de nieuwste systemen van bijvoorbeeld BMW of Mercedes, zul je merken dat Ford iets minder verfijnd is.

Het officiële verbruik van de 2.0 Bi-Turbo ligt rond de 7,0 liter per 100 km, wat voor een pick-up van dit formaat aardig is. In de praktijk zul je echter al snel 8 tot 9 liter verbruiken, zeker met een aanhanger of bij veel stadsverkeer. De V6 is een stuk dorstiger: reken op minimaal 9 liter per 100 km, en met zware lasten kan dat oplopen tot boven de 11 liter. De CO2-uitstoot is hoog, wat betekent dat je als particulier veel bijtelling betaalt, maar als ondernemer kun je de btw terugvorderen.

De prijs van de Ranger ligt in lijn met die van de belangrijkste concurrenten, zoals de Toyota Hilux en de Volkswagen Amarok. Hij is niet goedkoop, maar ook niet extreem duur voor wat je krijgt. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar de banden zijn groot en duur in vervanging. De restwaarde is over het algemeen goed, omdat pick-ups populair zijn bij bedrijven. Houd er rekening mee dat de wegenbelasting hoog is vanwege het gewicht en de CO2-uitstoot – een punt dat veel particulieren onderschatten.