Ford S-Max: de MPV die stiekem een sportwagen wil zijn

De Ford S-Max is een auto die je niet snel vergeet, maar vooral omdat hij zo uit de tijd lijkt te komen. Met zijn 4,80 meter lengte en 1,66 meter hoogte oogt hij als een gestrekte bestelbus, maar dan met de neus van een Ford Focus. De aflopende daklijn en de scherpe koplampen proberen sportiviteit te suggereren, maar het resultaat is vooral een auto die zich schaamt voor zijn MPV-afkomst. Aan de achterkant oogt hij breed (1,92 meter), wat hem wel een stabiele uitstraling geeft.

Stap je in, dan valt de hoge zitpositie op, maar ook het feit dat het dashboard duidelijk uit een vorig decennium stamt. De materialen zijn degelijk maar hard, en het grote centrale scherm oogt als een aftermarket-tablet die er later is ingebouwd. Toch heeft het interieur een functionele charme, met veel opbergruimte en een duidelijk instrumentarium. Het is geen auto die je hart sneller laat kloppen bij het parkeren, maar de eerste indruk is vooral: 'dit is een auto die zijn werk serieus neemt'.

Op basis van de specificaties mag je verwachten dat de S-Max met 240 pk een van de snelste MPV's is die je kunt kopen. Het onderstel is afkomstig van de Mondeo, en dat merk je in de theorie: Ford staat bekend om auto's die strak zijn geveerd en precies sturen. Met een lengte van 4,80 meter en een gewicht dat vermoedelijk ruim boven de 1.700 kg ligt, zal de S-Max niet als een hot hatch aanvoelen, maar de verwachting is dat hij verrassend vlak door bochten gaat en weinig carrosseriebeweging kent.

De elektrische stuurbekrachtiging is naar verwachting licht maar nauwkeurig, met een goede terugkoppeling. In de stad zal de S-Max dankzij de hoge zitpositie makkelijk te plaatsen zijn, maar de 5,9 l/100 km is dan wel een optimistisch cijfer. Op de snelweg is hij vermoedelijk een rustige reisgenoot, met een vermogen dat moeiteloos inhalen mogelijk maakt. De remmen moeten het gewicht goed aankunnen, maar bij een auto van dit formaat is dat een kwestie van vertrouwen opbouwen.

De topversie van de S-Max is de 2.0 EcoBlue met 240 pk en 8-traps automaat. Dat is een flinke portie kracht voor een MPV, en met een koppel dat vermoedelijk rond de 500 Nm ligt, zal hij indrukwekkend voorttrekken. Ford claimt een gemiddeld verbruik van 5,9 l/100 km, wat voor een auto van dit formaat niet slecht is, maar in de praktijk zul je met deze krachtbron waarschijnlijk dichter bij de 7 liter zitten. De 8-traps automaat schakelt naar verwachting vloeiend, maar reageert soms traag op kickdown.

Er zijn ook zuinigere versies: de 150 pk met handbak (4,9 l/100 km) en de 190 pk met automaat (5,1 l/100 km). Die laatste is waarschijnlijk de beste keuze voor dagelijks gebruik, want 150 pk is aan de magere kant voor een auto die vaak volgeladen zal rijden. De 240 pk-versie is voor de liefhebber, maar dan moet je wel elke maand langs de pomp. De viertractieversie (190 pk AWD) is er voor wie regelmatig met een aanhanger of caravan rijdt, maar die kost wel 0,6 l/100 km extra.

De Ford S-Max is ontworpen om zeven mensen te vervoeren, maar het comfort is vooral voor de eerste twee rijen goed. De stoelen zijn stevig maar voldoende gevuld, en bieden veel steun in de bochten. De derde rij is duidelijk bedoeld voor kinderen, maar zelfs dan is het behelpen. De vering is aan de stevige kant, wat sportief aanvoelt maar op slechte wegen kan resulteren in een wat harde rit. Dat is de prijs die je betaalt voor het rijgedrag van een Ford.

Geluidsisolatie is een punt van zorg: op de snelweg hoor je vermoedelijk duidelijk windgeruis rond de spiegels en bandengeruis op ruw asfalt. De 2.0 dieselmotor is bij koude start duidelijk aanwezig, maar eenmaal warm valt het mee. Voor lange ritten is de S-Max een prima reisgenoot, maar als je puur comfort zoekt, zijn er betere keuzes. De stoelen zijn wel verwarmbaar en elektrisch verstelbaar in hogere uitvoeringen, wat het comfort ten goede komt.

Het interieur van de S-Max is functioneel maar gedateerd. Het dashboard is overzichtelijk, met een 8-inch touchscreen dat er wat verloren uitziet in het geheel. De materialen zijn hard plastic, maar wel goed in elkaar gezet. Er zijn gelukkig nog fysieke knoppen voor de airco en het volume, iets wat we in veel moderne auto's missen. De zitpositie is hoog en biedt een goed uitzicht over de weg, maar het stuur is alleen in hoogte en diepte verstelbaar, wat voor lange bestuurders een probleem kan zijn.

Er is veel opbergruimte, met een groot handschoenenkastje en vakken in de deuren. De tweede rij heeft drie aparte stoelen die onafhankelijk kunnen schuiven en kantelen, wat de flexibiliteit vergroot. De derde rij is echter alleen geschikt voor kinderen, en als die in gebruik is, blijft er weinig bagageruimte over. Het interieur is niet slecht, maar het voelt wel alsof Ford de S-Max al jaren niet meer heeft geüpdatet. Voor een auto die in 2025 nog nieuw wordt verkocht, is dat een gemiste kans.

De S-Max is een van de weinige MPV's die nog nieuw te koop zijn, en dat heeft een reden: SUV's hebben deze klasse bijna uitgeroeid. Toch is de S-Max praktisch: met zeven zitplaatsen en een kofferbak die varieert van 285 liter (met zeven stoelen) tot 2.200 liter (met alle stoelen neergeklapt), is hij extreem veelzijdig. De achterklep is groot, en de laadrand ligt relatief laag, wat het inladen van zware spullen vergemakkelijkt.

De tweede rij heeft Isofix-bevestigingen op alle drie de stoelen, en de stoelen kunnen naar voren klappen om toegang tot de derde rij te krijgen. Dat werkt eenvoudig, maar de derde rij is alleen toegankelijk voor kinderen. Het zicht naar achteren is beperkt vanwege de dikke C-stijlen, maar parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn standaard. In de stad is de S-Max met zijn 1,92 meter breedte geen pretje, maar op de snelweg is hij stabiel en voorspelbaar.

Het infotainmentsysteem van de S-Max is hetzelfde als in de Focus en Fiesta van die generatie, en dat betekent: een 8-inch touchscreen met SYNC 3. Dat systeem werkt snel en heeft zowel Apple CarPlay als Android Auto, maar de grafische vormgeving is verouderd. De bediening is logisch, met grote iconen en fysieke knoppen voor de belangrijkste functies. Er is geen head-up display, en het digitale instrumentenpaneel is alleen in de duurdere uitvoeringen leverbaar.

De rijassistentie is compleet: adaptieve cruisecontrol, lane keeping, en dodehoekdetectie zijn leverbaar. Maar de systemen werken niet altijd even subtiel. De lane keeping is soms te ingrijpend, en de adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt op invoegend verkeer. Ford heeft dit inmiddels verbeterd in nieuwere modellen, maar de S-Max heeft die upgrade niet gekregen. Het is geen slechte technologie, maar het is wel technologie van gisteren.

De officiële cijfers van de 240 pk-diesel liegen er niet om: 5,9 l/100 km en 152 g/km CO2. Dat is beter dan 66% van de concurrentie, maar in de praktijk zul je met deze krachtbron waarschijnlijk rond de 7 liter zitten. De 150 pk-versie met handbak is een stuk zuiniger (4,9 l/100 km), maar dan offer je wel veel prestaties op. De wegenbelasting is in Nederland fors voor een diesel met 152 g/km, en dat kan een belangrijk nadeel zijn.

De vanafprijs van € 43.480 is stevig, zeker voor een auto die inmiddels een generatie oud is. Concurrenten als de Renault Austral (€ 43.185) en de Alfa Romeo Tonale (€ 45.115) zijn moderner en zuiniger, maar bieden geen zeven zitplaatsen. De S-Max is een nicheproduct, en dat zie je terug in de restwaarde: die is waarschijnlijk lager dan die van een SUV. Onderhoud is niet duurder dan gemiddeld, maar de dieseltechnologie kan op termijn problemen geven met DPF en EGR.