Defender V8: briljante kluns, maar je betaalt er wel voor

De Defender 110 is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn 5.019 mm lengte, bijna 2 meter breedte en 1.996 mm hoogte torent hij boven het verkeer uit. Het design is een meesterlijke mix van retro-elementen en moderne proporties: de rechthoekige koplampen, de platte motorkap en de zichtbare scharnieren verwijzen naar de originele Defender, maar het geheel ziet eruit alsof het door een chique designstudio is gestyled. En dat is ook precies wat er is gebeurd.

Vooral in deze V8-uitvoering met zijn grote wielen en prominente uitlaat heeft hij een imposante présence. Het is geen subtiele auto, maar dat wil hij ook niet zijn. Hij schreeuwt 'kijk naar mij', maar doet dat met een zekere Britse waardigheid. De eerste indruk is overweldigend, zowel qua formaat als qua uitstraling. Je stapt in een auto die duidelijk gemaakt is om indruk te maken, of je nu voor een chique hotel rijdt of door een modderpoel ploegt.

Op basis van de specificaties is dit een fascinerende mix. Een leeggewicht van 2.392 kilo is allesbehalve licht, maar met 525 pk en 625 Nm aan koppel is er genoeg vuurkracht om dat gewicht te verplaatsen. De 0-100-sprint van 5,4 seconden is voor zo'n blokkeel een indrukwekkende prestatie. Het zal vermoedelijk aanvoelen als een achtbaan die ook nog eens over een stoeprand kan rijden. De luchtvering moet het geheel redelijk vlak houden, maar de wetten van de natuur zijn niet te negeren: dit is en blijft een hoog, zwaar voertuig.

In bochten zal hij ongetwijfeld onderstuur vertonen en de carrosserie zal bewegen, maar dat hoort bij het karakter. Dit is geen sportauto; het is een bulldozer met een racemotor. De besturing is waarschijnlijk licht en niet overmatig communicatief, maar dat verwacht je ook niet in dit segment. Op de snelweg is hij vermoedelijk op zijn best: hoog zitten, recht vooruit kijken en met een enorm koppelreservoir moeiteloos inhalen. De remmen moeten het zware werk doen, en dat is met 625 Nm koppel geen sinecure.

De 5.0-liter V8 is het absolute topmodel in het gamma en levert 525 pk en 625 Nm. Het is een Amerikaanse motor met Britse manieren: hij loopt zijdezacht, maar heeft een diepe, dreigende grom die je niet snel vergeet. De acceleratie van 5,4 seconden naar 100 km/u is voor een auto van dit kaliber ronduit indrukwekkend. De topsnelheid van 192 km/u is minder spectaculair - beter dan slechts 22% van de concurrentie - maar dat komt vooral door de aerodynamica van een schuurdeur.

Het motorgamma biedt voor elk wat wils. De basis wordt gevormd door twee 2.0-liter diesels met 200 of 240 pk, die met 7,6 l/100 km relatief zuinig zijn. Daarboven zit de 3.0-liter zescilinder benzine met 300 pk en de P400 hybride met 400 pk. De diesels D250 en D300 zijn ook als hybride leverbaar. De V8 is echter de enige die echt emotie oproept. Hij is onlogisch, overdreven en volkomen heerlijk. Het is de auto die je koopt met je hart, niet met je hoofd.

De Defender is verrassend comfortabel, ondanks zijn militaire uitstraling. De luchtvering (standaard op de duurdere uitvoeringen) slikt hobbels moeiteloos weg en zorgt ervoor dat je over de snelweg zweeft. Het is een van de weinige auto's waar je na 1.000 kilometer nog steeds fris uitstapt, simpelweg omdat je zo hoog zit en een uitstekend overzicht hebt. De stoelen zijn stevig maar ondersteunend, en de zithouding is rechtop en ontspannen.

Geluidsisolatie is een punt van aandacht. De V8 laat zich nadrukkelijk horen, wat bij dit topmodel eerder een feature dan een bug is. Maar ook wind- en bandengeluid zijn aanwezig, vooral bij hogere snelheden. De grote wieldiameter en het hoge gewicht eisen hun tol op het asfalt. In de stad is de Defender door zijn formaat en draaicirkel minder op zijn gemak, maar de hoge zitpositie en de duidelijke zichtlijnen compenseren veel. Het is een auto die je leert respecteren, niet een waar je blindelings in parkeert.

Het interieur van de Defender is een verademing ten opzichte van de overmatig digitale interieurs van veel concurrenten. Land Rover heeft een slimme mix gevonden van robuustheid en luxe. Er is veel magnesium en zichtbaar bevestigingsmateriaal, maar ook zacht leer en hoogwaardige materialen. Het geheel voelt aan alsof het tegen een stootje kan, maar toch premium is. Dat is een lastige evenwichtsoefening die ze verrassend goed hebben uitgevoerd.

De grootste ontwerpkeuze is het dashboard met een groot infotainmentscherm in het midden en een relatief leeg dashboard voor de passagier. Er zijn gelukkig nog fysieke knoppen voor de klimaatregeling, wat we toejuichen. Het stuurwiel is dik en prettig om vast te houden. De afwerking is over het algemeen goed, maar er zijn hier en daar harde plastics te vinden op plekken waar je ze niet verwacht in een auto van dit kaliber. Het interieur is echter vooral praktisch en overzichtelijk, met veel opbergruimte en slimme oplossingen.

Met een kofferruimte van 926 liter is de Defender 110 behoorlijk praktisch, al is hij daarmee beter dan slechts 30% van de vergelijkbare auto's. Die 926 liter is achter de tweede zitrij; klap je die neer, dan ontstaat er een enorm laadruim. De achterklep is zijdelings openslaand, wat bij het laden soms onhandig is, maar op de camping een prima luifel biedt. Het laadvermogen is met zo'n 2,4 ton leeggewicht niet het hoogste in zijn klasse, maar voor de meeste gebruikers ruim voldoende.

De achterbank biedt veel ruimte voor drie volwassenen, en de zitpositie is hoog en rechtop. De deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt. Het zicht naar buiten is uitstekend, zowel naar voren als opzij. Achteruit is het door het reservewiel op de achterklep wat lastiger, maar de camera's en sensoren helpen daarbij. In de stad is de auto met zijn 2.009 mm breedte een uitdaging in parkeergarages, maar daar koop je hem niet voor. Dit is een auto voor de lange reis, het terrein en het vervoeren van grote spullen.

Land Rover's Pivi Pro-infotainmentsysteem is een van de betere systemen op de markt. Het reageert snel, heeft een duidelijke menu-structuur en ondersteunt draadloze Apple CarPlay en Android Auto. Het scherm is groot en haarscherp. De Defender biedt daarnaast een indrukwekkende reeks aan terreinmodi via het Terrain Response 2-systeem, waarmee je de auto kunt afstellen op verschillende ondergronden. Dat is niet alleen een gimmick; het werkt verrassend goed.

De rijassistentiesystemen zijn compleet, maar niet altijd even subtiel. De adaptieve cruisecontrol werkt goed, maar de rijstrookassistent kan soms wat nadrukkelijk ingrijpen. Het head-up display is helder en duidelijk. Een minpunt is dat sommige functies, zoals het bedienen van de ventilatie, diep in het menu van het infotainmentsysteem verstopt zitten, al heeft Land Rover gelukkig nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies bewaard. De over-the-air updates zorgen ervoor dat de software up-to-date blijft.

Hier komt de aap uit de mouw. De V8 verbruikt volgens de officiële cijfers 14,7 l/100 km en stoot 332 g/km CO2 uit. Dat is slechter dan 86% van de concurrentie op het gebied van verbruik en slechter dan 94% op het gebied van CO2. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl waarschijnlijk richting de 18 tot 20 liter per 100 kilometer gaan. Met een benzineprijs van rond de 2 euro per liter betekent dat een kleine 40 cent per kilometer aan brandstofkosten. Dat is een serieus bedrag.

De vanafprijs van € 58.000 in België is voor de basisuitvoering, maar die heeft dan ook geen V8. De V8 is een topmodel dat al snel richting de € 100.000 of meer gaat. Daarbovenop komen de BPM (in Nederland) en wegenbelasting, die door het hoge gewicht en de CO2-uitstoot fors zijn. Onderhoud en banden zijn ook duur, zeker met 20-inch wielen. Dit is geen auto voor de zuinige rijder; het is een statement. Wie verstandig wil zijn, kiest de P400 hybride of de D300 diesel, die een stuk vriendelijker zijn voor de portemonnee.