Chevrolet Silverado 2500 HD: Amerikaanse bulldozer met een Nederlands probleem

De Chevrolet Silverado 2500 HD is niet subtiel. Met een lengte van 6,08 meter en een hoogte van bijna twee meter kijkt hij op elke SUV neer alsof die een aanhangertje is. De enorme chromen grille en de hoge neus schreeuwen 'Amerika', en dat is precies wat je krijgt. Hij oogt als een pick-up die niet vraagt om respect, maar het gewoon neemt. De proporties zijn imposant, maar ook log: dit is geen auto voor de smalle Europese binnenstad, maar een statement op wielen.

Op basis van de specificaties voelt dit vermoedelijk als het besturen van een vrachtschip met een sportstand. De besturing is traditioneel Amerikaans: ruim voldoende bekrachtigd, maar met weinig gevoel. De vering is verrassend comfortabel voor een werkpaard, maar in bochten kantelt hij als een cruiseschip. Met een leeggewicht van 3.158 kg is dat onvermijdelijk. De remmen moeten hard werken, maar dat is in dit segment normaal. Op de snelweg is hij stabiel en ontspannen, maar in de stad is hij een logge reus die je liever mijdt.

Het hart van deze Silverado is de 6.6 V8 Duramax diesel met 403 pk en een duizelingwekkend koppel van 1.037 Nm. Dat koppel is beter dan 96% van de vergelijkbare auto's uit die periode – geen wonder, want dit is een motor die ontworpen is om te trekken. De acceleratie zal vermoedelijk indrukwekkend zijn voor een voertuig van dit formaat, maar het gaat hier niet om sprintjes trekken. De zescilinder is een werkmachine, geen racemonster. Er zijn ook benzine- en zelfs CNG-versies, maar de diesel is de enige logische keuze voor wie echt werk wil verzetten.

De stoelen zijn typisch Amerikaans: breed, zacht en meer bank dan kuip. Op lange rechten stukken snelweg zul je hier geen last van je rug krijgen. De geluidsisolatie is redelijk, maar de enorme spiegels en de wind rond de A-stijlen zorgen voor wat ruis. De vering is afgestemd op last, niet op leeg rijden, dus zonder lading kan hij wat deinen. In de stad is de auto door zijn formaat en draaicirkel vermoedelijk een straf, maar op de snelweg is hij een comfortabele cruiser.

Het interieur is functioneel en robuust, maar mist Europese finesse. Er is veel hard plastic, maar alles voelt degelijk genoeg om generaties mee te gaan. De knoppen zijn groot en logisch ingedeeld, al moet je wennen aan de Amerikaanse indeling. De stoelen zijn verwarmd en elektrisch verstelbaar, en er is genoeg opbergruimte. Maar verwacht geen premium afwerking; dit is een werkplaats met een stuur, en dat is prima.

De achterbank is verrassend ruim, maar de toegang is hoog – je klimt erin, je stapt niet in. De laadbak is enorm en praktisch, maar het instappen erin vereist een gymnastiektoestel. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het een gokspel; de achteruitrijcamera is dan ook geen luxe maar een noodzaak. Met een lengte van 6,08 meter is parkeren een uitdaging, en de draaicirkel zal vermoedelijk pijn doen. Dit is geen auto voor de supermarkt, maar voor de bouwplaats.

De technologie is gedateerd naar Europese maatstaven, maar dat is niet erg voor een werkpaard. Het infotainmentsysteem is traag en de grafische kwaliteit is achtergebleven bij wat je in een Duitse auto uit 2015 vindt. De rijassistentie is beperkt tot basiszaken als cruise control en een achteruitrijcamera. Het werkt allemaal, maar het voelt als een generatie ouder. Voor een auto die vooral moet trekken, is dat acceptabel – maar verwacht geen Tesla-achtige snufjes.

Het officiële verbruik van de 6.6 Duramax is niet eens opgegeven in het inputblok, en dat zegt genoeg. In de praktijk zul je met deze 3.158 kg zware diesel blij zijn als je onder de 1 op 6 komt. De wegenbelasting in Nederland is exorbitant door het gewicht, en de onderhoudskosten zijn Amerikaans: goedkoop als je het zelf doet, maar duur als je naar een dealer gaat. De prijs van de auto zelf is hoog, maar voor dit trekkrachtniveau betaal je nu eenmaal. Dit is een auto voor de happy few die hem echt nodig hebben.